ساماندهی
حاشیه شهر و حاشیه نشینی یک مقوله آسیب شناسانه است و با سکونتگاه های غیر
رسمی تفاوت دارد. ما باید تلاش کنیم به تدریج از واژه حاشیه نشین استفاده
نکنیم چرا که ساکنین این مناطق از جنس ما هستند و مالیات داده و حق ریشه
دارند. بنابراین نباید رویکرد ما نسبت به حاشیه نشینی همراه با رویکرد
طرحهای جامع و توسعه باشد، زیرا شأن حاشیه نشینی با مسئله توسعه یکی نیست.
در واقع در حاشیه نشینی ما به دنبال پیدا کردن راه حلی برای معضلات
اقتصادی و به ویژه مسائل مدیریتی هستیم. در مطالعات و بررسی هایی که انجام
گرفته باید دانست که پیش از آنکه مسئله ای کالبدی و توسعه ای باشد ، مسئله
حاشیه نشینی بی هویتی است. در واقع حاشیه نشینان مورد قبول دستگاه حاکم
نیستند و کسی آنها را به بازی نگرفته ومتاسفانه مورد سیما و مخاطب دولت
قرار ندارند. در حاشیه نشینی ما شاهد مسائل مختلفی مانند بد مسکنی و زاغه
نشینی هستیم که جزء عارضههای فیزیکی قابل لمس در حاشیه نشینی است. حاشیه
نشینی دارای یک لایه زیرین نیز است که ما آن نمیبینیم و در واقع بعضی
افراد به خاطر شأن و منزلت خود، زندگی خویش را در روال حاشیه نشینی شکل
نمیدهند.
دانلود بررسی مسئله حاشیه نشینی و اسکان غیررسمی با تاکید بر توانمندسازی آن,pdf